6 thoughts on “தமிழின் தொன்மையும் மற்றைய திராவிட மொழிகளும்”

  1. மொழியியலாளர்கள் பேச்சு மொழிக்குதான் அனாலிசிஸ்க்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கின்றனர். பேச்சு மொழியை பொருத்தவரை, தமிழின் மாற்ற விகிதம் மற்ற மொழிகளை விட குறைச்சலோ அதிகமோ இல்லை. தற்கால பேசுதமிழ் அருணகிரிநாதர்க்கோ, கம்பனுக்கோ, வள்ளுவர்க்கோ நிச்சயம் புரியாது. இது வட்டார வழக்கு மட்டுமில்லை. இலங்கைத்தமிழே பல இந்தியர்களை தடுமாற வைக்கிறது. இந்த பேச்சு மொழி மாற்றங்களை மறைக்கவோ உதாசீனப்படுத்தவோ எழுத்து மொழியை கட்டுப்படுத்த தமிழில் பலகாலமாகவே பலத்த பிரயத்னங்கள் நடக்கின்றன. தற்கால `தூயதமிழ்` பைத்தியக்காரத்தனமும் எழுத்தை கட்டுப்படுத்தும் முயற்சி. அதனால்தான் முதல் அகழாய்வு பானை ஓட்டில் கிடைக்கும் தமிழில் பிராக்கிருதமும் சரளமாக இருக்கின்றது. ஆனால் தொல்காப்பியத்தில் `தூயதமிழ்` வலுவாக திணிக்கப்பட்டுள்ளது. தொல்காப்பியம் பேச்சுத்தமிழ் அல்லாது `செய்யுள் வழக்கு`க்குதான் முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறது, `உலக வழக்கு` தொல்காப்பியத்தில் முக்கியமில்லை. தமிழ் இலக்கணங்களும்(உதா- பவநந்தியின் நன்னூல்) , எழுத்துதமிழை கட்டுப்படுத்ததான் முயற்சிக்கிறன.

    இந்த 2000 ஆண்டு எழுத்தை கட்டுப்படுத்தலின் அப்செஷனால் தமிழில் பிற மொழிகள் காணாத அளவு இருநிலை (டிக்ளோஸியா) உள்ளது, அதாவது எழுத்துக்கும் சொல்லுக்கும் உள்ள இடைவெளி. இன்னும் சொல்ல்ப்போனால் `தமிழ்` என்பது ஒரு மொழி அல்ல, அது ஒரு மொழிக்குடும்பம், பண்டைத்தமிழ், இடைக்காலத்தமிழ், நவீனத்தமிழ், பேச்சுத்தமிழ்கள்.
    தமிழ் (https://en.wikipedia.org/wiki/Tamil_script) 12 உயிரெழுத்தும் 24 மெய்யெழுத்தும் அதிகாரபூர்வமாக (official) கொண்டது; இதை பேச்சிலும் பரவலாகவும் (சினிமா, ஊடகம், வணிகம்) பார்க்கலாம் .
    ஆனால் சிலர் 6 கிரந்தஎழுத்துகளை தவிர்க்கிறனர்- இதிலேயும் சிலருக்கு தமிழில் ஶ இருப்பதே தெரியாது. சிலர் ஸ, ஷ, ஜ வை எரிச்சலோடு பார்க்கின்றனர்.
    பலருக்கு ழ மறைந்துவிட்டது
    ற,ர வித்தியாசம் 99% பேச்சில் மறைந்து விட்டது, அதே கதி ந,ன வுக்கு.
    சிலருக்கு ஐ, ஔ இல்லை- அதனிடத்தில் அய், அவ் என்கிறனர். இந்த காம்பினேஷன்களை பார்க்கும்போது தமிழ் ஒரு மொழி அல்ல, மொழிக்குடும்பம் என விளங்கும்.

    இந்த மொழிமாற்றங்களை `தடுக்க` அல்லது அதை மறைக்க `தூயதமிழர்` மூர்க்கத்தனமாக முயற்சிக்கின்றனர்.

    இந்த கலாசாரக்குழப்பதின் விளைவு என்ன ? ஒரு பக்கம் `தூயதமிழ்` , `செந்தமிழ்` `தாய்த்தமிழ்` அரசியல் (திராவிட, இதர) இயக்கங்களால் ஒரு இலட்சியமாக தூக்கிப்பிடிக்கப்படிகிறது, அதே சமயம் சாத்தியமற்ற மொழித்திணிப்பினால், மக்கள் சுலபமாக ஆங்கிலத்திற்கு தாவி விடுகின்றனர். சமீப ஆய்வின் படி தமிழ் பள்ளிமாணவர்கள் மற்ற இந்திய மாணவர்களைவிட குறைவாக தாய்மொழியில் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள் என தெரியவருகின்றது

    `தமிழ்` மற்ற தென்னிந்திய மொழிகளை விட தொன்மையானது அல்ல. சரித்திரைப்பார்வை இல்லாமல், பேசுமொழிகளை பார்க்கமல் எல்லாவற்றையும் `தமிழ்` என்ற போர்வையில் திணிப்பதால் `தொன்மை` என்ற மாயையை கொடுக்கிறது.

    Like

  2. this is a quick translation. However, I would rather the metalanguage of discussion of Tamil be in Tamil for Tamil audience
    ——————————-
    Linguists take spoken language as the starting point for analysis. Rate of change of spoken Tamil is no different than other languages. Todays Tamil may not be comprehensible to Arunagirinathar or Kamban or Valluvar. This is not just a matter of regional dialects. Even Jaffna Tamil stumps Indian Tamils. To suppress or sideline language changes, there has been strong efforts to control written language in Tamil. Today’s “Pure Tamil” lunacy is also an effort to control written Tamil. Even from the earliest written records like scratches on pots, there is evidence of prakrits. Tholkappiyam strives to impose a ‘pure Tamil’.Thol generally gives importance for writing poetry (செய்யுள் வழக்கு`) rather than speech (`உலக வழக்கு`). Other Tamil grammars like Bhavanandi’s Nannul strive to control witten Tamil.

    Due to this 2000 year old obsession with controlling written language, there is a large diglossia unseen in other languages. With Old Tamil, Medieval Tamil, Modern Tamil, written and spoken varieties, Tamil is veritably a language group, not a language. Officially, there are 12 vowels, and 24 consonants (https://en.wikipedia.org/wiki/Tamil_script), this can be seen in general usage-commerce, cinema, media. Some letters have been introduced to take care Perso-Arabic phones also. But for some 6 grantham letters are a no-go as a matter of policy, not out of spontaneity. Some don’t know the existence of letter ஶ in Tamil. Some are incensed at reading ஸ, ஷ, ஜ . Many Tamils don’t have ழ in their mother tongue. ற,ர difference has disappeared for 99% of people; same is the case with ந,ன. Some don’t have the vowels ஐ, ஔ and they think அய், அவ் serve the same purpose. When you see these combinations, you can realize ‘Tamil’ is a wrapper term, language group, not a language.

    To stop these language changes, “Pure Tamil” enthusiasts break their head on the brick wall of usage and changes in usage.

    What is the result of this cultural confusion? On the one hand, Pure Tamil, Senthamiz, Mother Tamil (mother of all languages) is held as an ideal by Dravida and other social/political movements. OTOH, due to impossible demands, people easily switch to English. English is the easiest escape route of immense cognitive dissonance of impossible and contradictory ideals of Pure Tamil and everyday demands. A recent assessment showed Tamil school children showed less profiency in their mother tongue compared to other parts of India.

    Tamil is no more antique than other south Indian languages. Not only language, even the script has changed over centuries. With a ahistorical outlook, and ignoring spoken language, looking Tamil as only written language, everything is subsumed under the blanket term ‘Tamil’ gives rise to an illusion of ‘antiquity’

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s